:: دوره 7، شماره 25 - ( بهار 1395 ) ::
جلد 7 شماره 25 صفحات 24-7 برگشت به فهرست نسخه ها
تفسیر تطبیقی و تحلیلی آیه امامت در تفاسیر فریقین
نسرین کردنژاد، زهره شریعت ناصری، محمدهادی مفتح
دانشگاه قم
چکیده:   (3826 مشاهده)

از آیات مورد استناد شیعه در اثبات عصمت امام و تنصیصی بودن مقام امامت، آیه 124 بقره است. استناد به ادله لفظی همچون اطلاق فراز «لاینال عهدی الظالمین»، تناسب این فراز از آیه، به‌عنوان پاسخ خدا، با درخواست ابراهیم× و نیز ادله عقلی از جمله دلایلی است که مفسران شیعه بر مدعای خود اقامه نموده‌اند. در مقابل، مفسران اهل سنت با حمل لفظ «اماماً» به «نبیاً»، تنصیصی بودن مقام نبوت و عصمت نبی را برداشت کرده‌اند. از بررسی در تفاسیر اهل سنت به‌دست می‌آید که اغلب مفسران اهل سنت به منظور اثبات اعتقاد خود؛ مبنی بر به‌حق بودن خلافت شیخین و رد دیدگاه مفسران شیعه، به تأویل آیه دست زده‌اند. نادرستی این تأویل با ادله محکمی که مفسران شیعه بیان داشته‌اند، اثبات شده است.

واژه‌های کلیدی: آیه 124 بقره، آیه امامت، ظالمین، تفسیر تطبیقی
متن کامل [PDF 242 kb]   (805 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1393/2/28 | پذیرش: 1393/10/27 | انتشار: 1396/2/19


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 7، شماره 25 - ( بهار 1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها