دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم ، m.karimitabar@yahoo.com
چکیده: (3320 مشاهده)
آیات متعددی از قرآن کریم مسلمانان را از برقراری هرگونه رابطه دوستی با غیرمسلمانان، برحذر داشته است؛ این مسئله موجب القای شبهه توهین قرآن به غیرمسلمانان شده است و از رهگذر آن قرآن حاوی امری اهانتآمیز و غیراخلاقی پنداشته شده است. در این مقاله با تأمل در مدلول آیات مورد بحث و تبیین دقیق آنها روشن میشود که مسلمانان تنها از دوستی با افرادی برحذر شدهاند که به دشمنی با آنان برخاسته و به انحاء مختلف سعی در آزار و ضربه زدن به آنها را دارند و نیکی با کسانی که با مسلمانان روابط غیرخصمانه دارند، مورد تأکید قرآن است. در این مبنا مسلمان بودن یا نبودن مطرح نیست. توصیه قرآن بر عدم دوستی با پدر و مادر مشرک نیز به هیچوجه به معنای بیاحترامی به آنان نیست بلکه فقط به معنای عدم اطاعت از آنها در امور مربوط به دین است، ضمن آنکه به والدین مسلمان نیز توصیه شده که تنها در مواردی که اجابت خواستههای فرزندان موجب ظلم به دیگران میشود، از آن روی برتابند.
Karimitabar M. A Critique on the Doubt of Offensiveness of the Verses Indicative of Forbidding Friendship with Non-Muslims. مطالعات تفسیری 2016; 6 (24) :41-54 URL: http://tafsir.maaref.ac.ir/article-1-317-fa.html
کریمی تبار مریم. نقد شبهه اهانتآمیز بودن آیات دالّ بر منع دوستی با غیرمسلمانان. نشریه علمی مطالعات تفسیری. 1394; 6 (24) :41-54