سمیرا دهقان، احمد زارع زردینی، یحیی میرحسینی،
دوره ۱۲، شماره ۴۷ - ( پاییز ۱۴۰۰ )
چکیده
پژوهش حاضر به بازخوانی نظریه زوجیت سورهها به مثابه زمینه پیجویی نظائر آیات قرآن کریم در جهت توسعه تفسیر قرآن به قرآن میپردازد. بنابراین، زوج سوره واقعه و الرحمن برای کاربردیسازی انتخاب گردید. یافتههای پژوهش نشان میدهد در این زوج سوره، معانی مشترک بسیاری وجود دارد و هر یک از این دو سوره، بخشی از فرآیند دلالت یا معناورزی را بر عهده دارند. این معانی محوری عبارتند از: «تبیین درجات بهشت و جهنم» و «قدرت خداوند در پرتو اشاره به طبیعت و فرهنگ»؛ از حیث ساختار بیان نیز «بیان اجمالی معانی در یکی از دو سوره و تفصیل آن در دیگری» و «بهرهگیری از سبکهای بیانی متفاوت در طرح موضوعات مشترک» در این دو سوره به دست آمد. از دیگر نتایج پژوهش میتوان به شناسایی یکی از لایههای معنایی قرآن کریم اشاره نمود.