:: (مقالات آماده انتشار) ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی آراء مفسرین در تبیین شیوه تربیتی قرآن‌کریم در وحدت ادیان توحیدی در آیه نوزدهم آل‌عمران
غلامحسین اعرابی، علی احمد ناصح، رضا نجفی
چکیده:   (235 مشاهده)
آیه نوزدهم سوره آل‌عمران، حقیقت دین را تعبد و تسلیم دانسته، اختلافات را از خودخواهی و ستمگری ناشی می‌داند. بنابراین اگر چه شرایع در فروع دارای تفاوت‌هایی هستند، اما دین چیزی جز تسلیم در برابر حق نیست. نگارش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی، با استناد به آراء مفسرین به بررسی آیه نوزدهم سوره آل‌عمران پرداخته است. نتایج نشان می‌دهد که سه محور توحید، معاد و عدل می‌تواند پیروان ادیان آسمانی را در کنار هم قرار داده، راه تفرقه و تشطط اجتماعی را مسدود نماید. از این رو قرآن‌کریم در شیوه تربیتی خود از باورهای اعتقادی استفاده کرده است. در نتیجه دین در سه قسم اساسی دسته‌بندی شده است که عبارتند از دین حق، دین باطل و دین ثابت. با مبنا قرار گرفتن دین ثابت، وحدت اجتماعی می‌تواند نتیجه وحدت اعتقادی -در میان پیروان ادیان توحیدی- باشد.
واژه‌های کلیدی: آراء مفسرین، تربیت، وحدت ادیان، آیه نوزدهم آل‌عمران
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/2/30 | پذیرش: 1399/6/20


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها