:: دوره 9، شماره 36 - ( زمستان 1397 ) ::
جلد 9 شماره 36 صفحات 153-170 برگشت به فهرست نسخه ها
واکاوی مصادیق واژه‌های «بُیُوت» و «فارِهِین» در آیه 146 شعراء
سید جواد خاتمی، سیده سمیه خاتمی
گروه معارف اسلامی دانشگاه حکیم سبزواری
چکیده:   (426 مشاهده)
یکی از قصص قرآن که در آن به عاقبت اقوام اشاره شده، داستان قوم ثمود است. خدای متعال هنگامی که می‌خواهد عملی که نشان از بی‌تقوایی و عدم اطاعت قوم ثمود از حضرت صالح× دارد، را بیان نماید، به تراشیدن «بیوتی» در دل کوه‌‌ها اشاره می‌فرماید، که حالت قوم ثمود در آن بیوت، با واژه «فارهین» وصف گردیده است. به نظر می‌رسد تبیین دقیق‌تر این واژه‌‌‌ها ـ بیش از آنچه تاکنون در تفاسیر قرآن بیان شده است ـ نیازمند تأمل در مکان زندگی قوم ثمود است، که  این بررسی از طریق مطالعه آثار متعلق به قوم ثمود و سنگ‌نگاشته‌‌های موجود از آنها در منطقه حجر انجام می‌گیرد. در این تحقیق می‌توان به نشانه‌های معابدی دست یافت که محل پرستش بت‌های قوم ثمود بوده و با خانه‌‌های سنگی به‌جای‌مانده از آنها انطباق زیادی دارد. در واقع با توجه به آیاتی از قرآن و شواهدی از سرزمین حجر می‌توان گفت: مراد از «بیوت» در آیات مربوط به قوم ثمود، پرستشگاه‌هایی برای بت‌‌ها است که قوم ثمود در آن عبادتگاه‌‌ها به عیش و نوش و رقص مقدس با حالت برهنگی آیینی و روسپی‌گری در هنگام پرستش خدایان می‌پرداخته‌اند و به این ترتیب دلیل وقوع عذاب و مراد از « فارهین» در آیه روشن‌تر می‌گردد و خدای متعال آن را به‌عنوان عبرتی برای تمام مردم در همه زمان‌‌ها بیان می‌نماید.
واژه‌های کلیدی: فارهین، بیوت، اصحاب الحجر، قوم ثمود
متن کامل [PDF 1806 kb]   (143 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۵/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۵ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۲۵


XML   English Abstract   Print



دوره 9، شماره 36 - ( زمستان 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها